Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

Κλοπή μισθών από τον ΔΟΛ, 30 Δεκεμβρίου 2011

Από: Τάσο Αναστασιάδη, εκπρόσωπο Βήματος στο Μεικτό της ΕΣΗΕΑ
Προς: ΔΣ ΕΣΗΕΑ
Κοιν/ση: ΔΣ ΠΟΕΣΥ, συναδέλφους στο Βήμα
Θέμα: Κλοπή μισθών από την εργοδοσία του ΔΟΛ
Ημερομηνία: 30 Δεκεμβρίου 2011
Συνάδελφοι,
Οφείλω να ενημερώσω ότι, σήμερα, τελευταία εργάσιμη μέρα του Δεκεμβρίου, ο ΔΟΛ μας κατέβαλε μειωμένους τους μισθούς μας του Δεκέμβρη. Η μονομερής και αδικαιολόγητη αυτή περικοπή είναι της τάξης του 20% και αφορά όλο το προσωπικό. Τα ακριβή ποσά που η εργοδοσία μας έκλεψε θα διευκρινιστούν με τα χαρτιά της μισθοδοσίας που θα μας δοθούν από τη νέα χρονιά.
Σημειώνω ότι η κλοπή αυτή από το μισθό μας συνοδεύεται προφανώς και από κλοπή των αντίστοιχων εισφορών στα ταμεία μας καθώς και από το σχετικό φόρο. Η εισφοροδιαφυγή και φοροδιαφυγή αυτή αφορά, έτσι, και την πολιτεία, ενώ επιπλέον καθώς γίνεται πρωτοπόρα από τον πρόεδρο των εργοδοτών αποκτάει μια προγραμματική σημασία. Γιατί οι οπλαρχηγοί του ώς τώρα προσπάθησαν να επιβάλουν μειώσεις και περικοπές με εκβιασμούς και απειλές, αλλά με υποτιθέμενα νομότυπο τρόπο.
Αντίθετα και πρωτοπόρα, ο πρόεδρος της ΕΙΗΕΑ χαράζει έναν πιο ουσιαστικό και απειλητικό δρόμο. Γιατί δεν είναι μόνο το ύψος του μισθού που παίζεται: είναι κυρίως η επιβολή μιας διαχείρισης της εργασίας που είχαμε να δούμε από την Αγγλία του Ντίκενς, δηλαδή ο εργοδότης να αμείβει όσο του κατέβει την εργασία. Μονομερώς και χωρίς καμία διαβούλευση, συζήτηση ή νομικό περιορισμό. Ή, για να το πούμε με σύγχρονους όρους, ένα εργοδοτικό κίνημα "Δεν πληρώνω - Δεν πληρώνω" κατά της εργασίας και της κοινωνίας.
Ευχαριστώ
Τάσος Αναστασιάδης
Εκπρόσωπος εργαζομένων Βήματος στο Μεικτό της ΕΣΗΕΑ

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

Διεθνής καμπάνια για την Ελευθεροτυπία (greek, english, french, german, spanish, catalan)

Διεθνής καμπάνια για την Ελευθεροτυπία: Το κείμενο των συναδέλφων σε διάφορες γλώσσες (greek, english, french, german, spanish, catalan)


Οι ζωές των εργαζομένων είναι πιο σημαντικές από την απληστία των εταιρειών
Η «Ελευθεροτυπία» («ελευθερία της έκφρασης») είναι μια μεγάλη ελληνική εφημερίδα, η οποία πρωτοεκδόθηκε στα μέσα της δεκαετίας του '70, αμέσως μετά την πτώση της δικτατορίας, ως «εφημερίδα από τους ίδιους τους συντάκτες». Το πείραμα αυτοδιαχείρισης δεν πέτυχε και ο τίτλος της μαζί με τους εργαζόμενους αγοράστηκε από έναν ικανό επιχειρηματία με προοδευτικές απόψεις. Επί τρεις δεκαετίες, μέχρι τον θάνατό του, η εφημερίδα αυτή αναδείχθηκε σε μια από τις πιο ανεξάρτητες φωνές του ελληνικού Τύπου, αποκαλύπτοντας σκάνδαλα και  μένοντας μακριά από τη διαπλοκή με άλλα επιχειρηματικά συμφέροντα και εργολαβίες προς το κράτος.

Η εισαγωγή της στο Χρηματιστήριο απέφερε πολλά χρήματα στον ιδιοκτήτη μέχρι την πτώση του Χρηματιστηρίου το 2000. Ο ιδιοκτήτης της, όμως, ο οποίος έδινε κολοσσιαίους μισθούς στα στελέχη, πήρε μεγάλα δάνεια και έκανε αισιόδοξες επενδύσεις, οι οποίες δεν απέδωσαν. Μετά τον θάνατό του, οι κόρες του ανέλαβαν τη διεύθυνση, χωρίς όμως να αναπροσανατολίσουν την επιχείρηση προς τις νέες απαιτήσεις του 21ου αιώνα. Παράλληλα, συνέχισαν το δανεισμό και εκταμίευαν μεγάλα ποσά προς όφελος των μετόχων, δηλαδή των ιδίων, στερώντας έτσι την επιχείρηση από τα αναγκαία κεφάλαια για τη λειτουργία της. Μέχρι που ξαφνικά, φέτος, τον Ιούλιο του 2011, έπαψαν να καταβάλλουν τους μισθούς, επικαλούμενες ταμειακές δυσκολίες.

Από τότε, οι περίπου 850 εργαζόμενοι – δημοσιογράφοι, τεχνικοί, διοικητικοί, συνεχίζουν να βγάζουν την εφημερίδα, λαμβάνοντας σποραδικά και ακανόνιστα κάποια ελάχιστα ποσά, και ξεχρεώνοντας με την άμισθη δουλειά τους τα δάνεια της ιδοκτησίας. Η εταιρία, όλο αναγγέλλει πως θα πάρει κι άλλα δάνεια, για να «εξυγιάνει» την επιχείρηση... απολύοντας ως και το 50% του προσωπικού της,  αλλά ταυτόχρονα αρνείται να αποδώσει στους εργαζόμενους οικονομικό απολογισμό και να επιτρέψει έλεγχο των οικονομικών της.

Οπως έχει δηλώσει η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (International Federation of Journalists) «δεν μπορεί να υπάρξει ελευθερία του Τύπου όταν οι συντάκτες ζουν σε συνθήκες φτώχειας, διαφθοράς και φόβου». Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στην «Ελευθεροτυπία», αλλά και σε πολλά άλλα ελληνικά ΜΜΕ, με μαζικές απολύσεις, μεγάλες μειώσεις μισθών, απλήρωτη εργασία. Η κατάσταση αυτή είναι μέρος μιας συνολικής επίθεσης στα εργασιακά δικαιώματα, την ελευθερία του Τύπου, τη δημοκρατία, την κοινωνία. Μια επίθεση που ενορχηστρώνεται από το Μνημόνιο οικονομικής και πολιτικής καταπίεσης που επιβάλλει η Τρόικα (ΔΝΤ – Ε.Ε. – Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) και υλοποιεί η κυβέρνηση συνεργασίας των δύο μεγάλων κομμάτων ΠΑΣΟΚ – ΝΔ και της ακροδεξιάς του ΛΑΟΣ.
  • Η κοροϊδία έχει φτάσει στο απροχώρητο.
  • Οι 850 εργαζόμενοι της Ελευθεροτυπάς πρέπει να αποζημιωθούν. Αμεσα.
  • Η αξιοπρέπεια πάνω από τα κέρδη.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ”


Workers' lives are more important than corporate greed

«Eleftherotypia» ( “Freedom of The Press”) is a leading Greek daily newspaper. It was first published in 1975, after the fall of the 7year military coup, as a “newspaper ran by journalists”. Self-management experiments did not last long, and a liberal businessman, Christos Tegopoulos, soon bought the newspaper title.
For more than three decades “Eleftherotypia” has been one of the most outspoken and independent voices of the Greek press. It has revealed many political and economical scandals, being free of corporate interests and state involvement.
The company entered the stock market and made big profits, until the Greek stock market bubble burst in 2000. The owner, who paid huge wages to chief executives, received substantial loans from banks and made investments which did not pay off .
After Christos Tegopoulos died in 2006, his daughters took charge, but did not make the right moves so as to help the newspaper adapt to the new media environment. At the same time, they kept borrowing money from banks, and returning it back to the stock-holders  (which means themselves), thus draining the company from much-needed capital. According to the official balance sheets the company submits to the stock-market each year, more than 90 million euros have “fled” since 2005 – being drawn back from the company's register into the stock-holders’ private accounts and to the board of directors’ luxurious wages and bonuses.
Suddenly, this summer, in July 2011, the company stopped paying wages altogether, claiming cash flow difficulties. Since then, its 850 employees (journalists, technicians, managerial staff), keep writing, editing and printing issues - and publishing commercial ads, without getting paid anything but small “tips” from time to time. This way they have become unofficial “company creditors”,  without their consent, since the company now owes them more than 5 million Euros in postponed wages. All these months the company keeps promising there will be a new loan,  to improve “Eleftherotypia”, by... simply laying off 50% of the personnel. Still the company strictly denies the workers' unions any access to financial information or any means of workers’ control. 
As the International Federation of Journalists has stated, “there can be no press freedom, if journalists exist in conditions of poverty, corruption and fear». This is exactly what is happening now in “Eleftherotypia”, and other Greek media – with mass layoffs, extreme wage cuts, and even big media trusts and smaller companies that stop paying wages at all. This is part of a total assault against workers rights, freedom of the press, democracy and society in general, following the Troika (E.U – IMF -Central European Bank) memorandum of economic and political oppression.  

* We cannot be fooled anymore.
* The 850 workers of “Eleftherotypia” must be fully compensated. Now!

* People’s dignity  over Profits

Eleftherotypia Workers’ Initiative 



La vie des travailleurs est plus importante que les profits des entreprises
ELEFTHEROTYPIA (ce qui signifie en grec : liberté d'expression) est un des grands quotidiens grecs, qui a commencé à être publié au milieu des années 70, immédiatement après la chute de la dictature, en tant que ''journal conçu par les rédacteurs eux-mêmes''. L'expérience d'auto-gestion fut sans réussite et le titre ainsi que les travailleurs ont été rachetés par un entrepreneur aux vues progressistes. Pendant trois décennies, jusqu'à sa mort, ce journal s'est distingué comme une des voix les plus indépendantes de la presse grecque, dévoilant des scandales et se tenant loin de l'imbrication entre des intérêts d'entreprises et l'Etat.
Son introduction en bourse rapporta beaucoup d'argent à son propriétaire, jusqu'à la chute de la bourse en 2000. Mais son propriétaire, qui donnait de somptueux salaires à ses cadres, a fait de grands emprunts et a réalisé des investissements qu'on peut qualifier d'optimistes, et qui n'ont pas donné de fruits. Après sa mort, ses filles ont pris la direction du journal, mais sans réorienter l'entreprise vers les nouvelles exigences du 21 ème siècle. Parallèlement, l'emprunt a continué et de grandes sommes ont été engrangées au profit des actionnaires, ce qui a privé l'entreprise des capitaux nécessaires à son fonctionnement. Et cela jusqu'à juillet 2011, où brusquement, les salaires ont cessé d'être versés, avec mise en avant de difficultés de trésorerie.
Depuis lors, les travailleurs -environ 850- constitués de journalistes, techniciens, administratifs, continuent à sortir le journal, percevant de manière sporadique quelques maigres émoluements et acquittant ainsi par leur travail non rémunéré les emprunts des propriétaires. La société n'arrête pas d'annoncer qu'elle va faire d'autres emprunts pour ''assainir'' l'entreprise … en licenciant jusqu'à 50 % du personnel , mais dans le même temps, elle refuse de rendre compte aux travailleurs du bilan économique et de leur permettre un contrôle de ses finances.
Comme l'a déclaré la Fédération Internationale des Journalistes (International Federation of Journalists), ''il ne peut y avoir de liberté de la presse lorsque les rédacteurs vivent dans des conditions de pauvreté, de démoralisation et de peur.'' C'est précisément cela qui se produit aujourd'hui à ELEFTHEROTYPIA ainsi que dans de nombreux autres medias grecs, avec charrettes de licenciements, grosses diminutions de salaires, travail non rémunéré. Cette situation est l'un des aspects de l'attaque globale contre les droits des travailleurs, la liberté de la presse, la démocratie, la société. Cette attaque a été orchestrée par le Memorandum d'oppression économique et politique imposé par la Troïka (FMI – UE – BCE) et matérialisée par le gouvernement de collaboration des deux grands partis PASOK et Nouvelle Démocratie, alliés au parti d'extrême droite LAOS.
LA COMÉDIE A DÉPASSÉ TOUTES LES LIMITES !
LES 850 TRAVAILLEURS d'ELEFTHEROTYPIA DOIVENT RECEVOIR LEUR DÛ, IMMÉDIATEMENT !
NOTRE DIGNITÉ AU-DESSUS de leurs PROFITS !
Comité d'Initiative des Travailleurs d'Eleftherotypia



Die Leben der Arbeitenden sind wichtiger als die Profitgier der Unternehmer
„Eleftherotypia“ („Pressefreiheit“) ist eine führende griechische Tageszeitung. Sie wurde erstmals 1975, nach dem Fall der siebenjährigen Militärdiktatur, als „von den Journalist/innen selbst verwaltete Zeitung " herausgebracht. Die Selbstverwaltungsexperimente dauerten nicht lange und ein liberaler Geschäftsmann, Christos Tegopoulos, erwarb nach kurzer Zeit die Herausgeber-Rechte. Seit mehr als drei Jahrzehnten ist „Eleftherotypia“ eine der profiliertesten und unabhängigsten Stimmen der griechischen Presse. Sie hat viele politische und wirtschaftliche Skandale aufgedeckt und ist dabei frei von Unternehmensinteressen und staatlicher Bevormundung geblieben.
Das Unternehmen ging an die Börse und machte bis zum griechischen Börsenkrach von 2000 große Gewinne. Der Eigentümer, der den Vorstandsmitgliedern riesige Gehälter zahlte, erhielt von den Banken stattliche Darlehen und tätigte Investitionen, die sich nicht bezahlt machten. Nachdem Christos Tegopoulos im Jahr 2006 gestorben war, übernahmen seine Töchter die Verantwortung. Ihre Entscheidungen halfen der Zeitung aber nicht, sich an die die neue Medienlandschaft anzupassen. Sie nahmen aber weiter Geld von den Banken auf und zahlten es an die Aktien-Inhaber (d.h. an sich selbst) zurück. Auf diese Weise entzogen sie dem Unternehmen dringend benötigtes Kapital.
Der offiziellen Unternehmensbilanz zufolge, die die Firma jedes Jahr der Börse vorlegt, sind seit 2005 mehr als 90.000.000 € „geflüchtet“, d.h. sie sind aus den Registern der Firma auf die Privatkonten der Aktien-Inhaber sowie über die üppigen Gehälter und Vergütungen in die Taschen der Vorstandsmitglieder abgeflossen.
Unter Berufung auf Liquiditäts-Probleme stellte das Unternehmen im Juli 2011 plötzlich die Lohnzahlungen komplett ein. Seitdem geben 850 Mitarbeiter/innen (Journalist/innen, Techniker/innen, Führungskräfte), die Zeitung mit Artikeln, der Bearbeitung, dem Druck und der Veröffentlichung kommerzieller Anzeigen weiter heraus, ohne bezahlt zu werden und lediglich hin und wieder eine Art Trinkgeld zu erhalten. Dadurch sind sie inoffiziell ohne ihre Zustimmung zu „Unternehmens-Gläubigern“ geworden, da ihnen das Unternehmen jetzt mehr als 5 Millionen Euro an Lohnzahlungen schuldet. In all diesen Monaten verspricht das Unternehmen, es werde ein neues Darlehen geben, und „Eleftherotypia“ werde verbessert, indem einfach über 50% der Belegschaft entlassen werden. Das Unternehmen weigert sich weiterhin strikt, den Gewerkschaften Zugang zu finanziellen Informationen oder jegliche Art von Arbeiterkontrolle zu gewähren.
Wie die Internationale Journalisten-Union erklärt hat, „kann es keine Pressefreiheit geben, wenn Journalist/innen unter Bedingungen von Armut, Korruption und Angst leben. Aber genau das ist es, was jetzt in „Eleftherotypia“ und anderen griechischen Medien geschieht - mit Massenentlassungen und extremen Lohnkürzungen. Sogar große, aber auch kleinere Medienunternehmen sind dazu übergegangen, die Lohnzahlungen gänzlich einzustellen. Dies ist Teil eines umfassenden Angriffs auf die Arbeiter/innen-Rechte, auf die Pressefreiheit und die Demokratie und die Gesellschaft insgesamt, gemäß dem Memorandum der Troika (EU - IWF- Europäische Zentralbank), das diese wirtschaftliche und politische Unterdrückung festgeschrieben hat.
* Wir lassen uns nicht mehr hinters Licht führen!
* Die 850 Beschäftigten der "Eleftherotypia" müssen SOFORT den ihnen zustehenden Lohn erhalten!
* Menschenwürde über Profite!



La vida de los trabajadores es más importante que la codicia corporativa
«Eleftherotypia» ("Libertad de Prensa") es un periódico diario líder en Grecia. Su primera publicación fue en 1975, después de la caída de 7 años de golpe militar, como un "periódico gestionado por periodistas". Los experimentos de gestión propia no duran mucho, y un hombre de negocios liberal, Christos Tegopoulos, pronto compró el título del periódico.
Durante más de tres décadas "Eleftherotypia" ha sido una de los más abiertas e independientes voces de la prensa griega. Ha revelado muchos escándalos políticos y económicos, siendo libre de intereses corporativos y relaciones con el estado.
La compañía entró en Bolsa y tuvo muchos beneficios hasta que la burbuja de la Bolsa griega explotó en 2000. El dueño, quien pagó grandes cantidades de dinero a jefes ejecutivos, solicitó sustanciales préstamos bancarios e hizo inversiones que nunca le fueron beneficiosas.
Después de la muerte de Christos Tegopoulos, en 2006, sus hijas tomaron el control, pero no realizaron los movimientos correctos, como adaptar el periódico al nuevo entorno de los medios. Al mismo tiempo, siguieron pidiendo dinero prestado a bancos para devolvérselo a los accionistas (es decir, ellas mismas) haciendo que la compañía no tuviese el capital necesario. Según el balance oficial que la compañía entrega a Bolsa cada año, más de 90 millones de euros "volaron" desde 2005, estando éstos en las cuentas privadas de los accionistas y los lujosos salarios y bonos de su junta de directores.
De repente, este verano, en Julio de 2011, la compañía dejó de pagar los salarios alegando dificultades financieras. Desde entonces, sus 850 empleados (periodistas, técnicos y personal de gerencia) continuaron escribiendo, editando, imprimiendo y realizando publicidad comercial sin recibir salario, sólo una pequeña "propina" de tanto en tanto. De esta manera se han convertido de manera no oficial en "acreedores de la compañía", sin su consentimiento, desde que la compañía les debe 5 millones de euros en salarios que se van posponiendo. Durante todos estos meses la compañía continúa prometiendo que habrá un nuevo préstamo para mejorar "Eleftherotypia", cuando...simplemente reducirán el 50% del personal. Todavía la compañía priva estrictamente a la unión de trabajadores el acceso a la información financiera y a cualquier otra información relacionada con los trabajadores.
Tal como la Federación Internacional de Periodistas ha declarado " no puede haber libertad de prensa si los periodistas viven en condiciones de pobreza, corrupción y miedo". Esto es lo que está pasando en estos momentos en "Eleftherotypia" y otros medios griegos, con despidos masivos, reducciones extremas del salario, incluso grandes fideicomisos de los medios y pequeñas compañías han dejado de pagar nóminas. Esto es parte de un total asalto contra el derecho de los trabajadores, la libertad de prensa, la democracia y la sociedad en general, siguiendo el memorándum de opresión económica y política de Troika (E.U - IMF - Banco Central Europeo) .
* No podemos estar engañados nunca más.
* Los 850 trabajadores de "Eleftherotypia" deben ser completamente compensados. Ahora!
* La dignidad de las personas está por encima de los Beneficios.


La vida dels treballadors es més important que la cobdícia corporativa
«Eleftherotypia» ("Llibertat de Premsa") és un diari líder a Grècia. La seva primera publicació va ser al 1975, després de la caiguda de 7 anys de cop militar, com un "diari gestionat per periodistes". Els experiments de gestió pròpia no duran molt, i un home de negocis liberal, Christos Tegopoulos, aviat va comprar el títol del diari.
Durant més de tres dècades "Eleftherotypia" ha estat una de les més obertes i independents veus de la premsa grega. Ha revelat molts escàndols polítics i econòmics, sent lliure d'interessos corporatius i relacions amb l'estat.
La companyia va entrar en Borsa i va tenir molts beneficis fins que la bombolla de la Borsa grega va explotar al 2000. L'amo, qui va pagar grans quantitats de diners a caps executius, va sol·licitar substancials préstecs bancaris i va fer inversions que mai li van ser beneficioses.
Després de la mort de Christos Tegopoulos, al 2006, les seves filles varen reprendre el control, però no van realitzar els moviments correctes, com adaptar el diari al nou entorn dels mitjans. Al mateix temps, van continuar demanant diners prestats a bancs per tornar-los als accionistes (es a dir, a elles mateixes) fent que la companyia no tingués el capital necessari. Segons el balanç oficial que la companyia entrega a Borsa cada any, més de 90 milions d'euros "van volar" des de 2005, sent aquests als comptes privats dels accionistes i els luxosos salaris i bons de la seva junta de directors.
De sobte, aquest estiu, al Juliol de 2011, la companyia va deixar de pagar salaris al·legant dificultats financeres. Des de llavors, els seus 850 empleats (periodistes, tècnics i personal de gerència) van continuar escrivint, editant, imprimint i fent la publicitat comercial sense rebre cap salari, només una petita "propina" de tant en tant. D'aquesta manera s'han convertit de manera no oficial en "creditors de la companyia", sense el seu consentiment, des de que la companyia els hi deu 5 milions d'euros en salaris que es van posposant. Durant tots aquests mesos la companyia continua prometent que hi haurà un nou préstec per millorar "Eleftherotypia", quan...simplement reduiran el 50% del personal. Encara la companyia priva estrictament a la unió de treballadors l'accés a la informació financera i a qualsevol altre informació relacionada amb els treballadors.
Tal com la Federació Internacional de Periodistes ha dit "no pot haver llibertat de premsa si els periodistes viuen en condicions de pobresa, corrupció i por". Això és el que està passant en aquest moment a "Eleftherotypia" i altres mitjans grecs, amb acomiadaments massius, reduccions extremes de salari, fins i tot grans fideïcomisos del mitjans i petites companyies han deixar de pagar nòmines. Això és part d'un assalt contra el dret dels treballadors, la llibertat de premsa, la democràcia i la societat en general, seguint el memoràndum d'opressió econòmica i política de Troika (E.U - IMF - Banc Central Europeu).
* No podem estar enganyats mai més.
* Els 850 treballadors de "Eleftherotypia" han de ser completament compensats. Ara!
* La dignitat de les persones està per sobre dels Beneficis.



eleftherotypia_greek.pdf Download this file

eleftherotypia_english.pdf Download this file

eleftherotypia_french.pdf Download this file

eleftherotypia_german.pdf Download this file

eleftherotypia_spanish.pdf Download this file

eleftherotypia_catalan.pdf Download this file

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

Τρίτη, 27/12/2011, στις 14.30 στο νεκροταφείο Χαλανδρίου, για τον Δημήτρη Χαραλάμπους

Συνάδελφοι,
Αύριο, Τρίτη, 27/12/2011, στις 14.30 στο νεκροταφείο Χαλανδρίου, δίνουμε τον τελευταίο χαιρετισμό στο συνάδελφό μας, Δημήτρη Χαραλάμπους.
Επισημαίνω ότι η οικογένειά του επιθυμεί, αντί για στεφάνια, να δοθούν δωρεές στην οργάνωση "ActionMed - γιατροί εν δράσει", της οποίας τα στοιχεία μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπο πιο κάτω:
http://www.actionmed.gr/
Τάσος Αναστασιάδης
Εκπρόσωπος Βήματος στο Μεικτό της ΕΣΗΕΑ




Επικοινωνία


Ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας: 6972 58 68 51, 6976 43 83 05
Email: actionmed.gr@gmail.com

 

Ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας:
Phone
6972 58 68 51 & 6976 43 83 05

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

Για τον Δημήτρη, από το σωματείο μας

Συνάδελφοι,
Σας κοινοποιώ πιο κάτω την ανακοίνωση του σωματείου μας για τον Δημήτρη.
Προσπαθώντας να συνέλθουμε όλοι από το σοκ της αναπάντεχης είδησης για το χαμό του, όντας όλοι μας μεταξύ των δικών του ανθρώπων στον εργασιακό μας χώρο, πρέπει ωστόσο να συμπαρασταθούμε και στους οικείους του, για τους οποίους το σοκ είναι ακόμα μεγαλύτερο.
Στους τελευταίους, στους συγγενείς και στους φίλους του, εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια.
Θα χρειαστούν τη δύναμη να κρατήσουν ζωντανή τη διάθεση του Δημήτρη να δουλέψουμε για ένα καλύτερο αύριο, μέσα από τις δυσκολίες που βλέπουμε να πλήττουν τη σημερινή κατάσταση στη χώρα μας αλλά και στη δημοσιογραφία, στην οποία αφιέρωσε τη δυστυχώς σύντομη επαγγελματικού του ζωή.
Όπως μας το έθεσε και ο ίδιος, με την τελευταία του παραπομπή στην προσωπική του σελίδα στο facebook, "ας μην αφήσουμε αυτό που μας τρώει να χορτάσει"! Ο ίδιος προσωπικά δεν το κατάφερε, αλλά μας το αφήνει ίσως ως συλλογική παρακαταθήκη: το απέδειξε, άλλωστε, έμπρακτα με τον τρόπο και τις ιδέες του, όντας πάντα ο ίδιος παρών σε όλες τις συλλογικές μας προσπάθειες στο εσωτερικό του εργασιακού μας χώρου, για να συμβάλουμε στη συλλογική αντιμετώπιση της κρίσης που βιώνουμε.
Το τελευταίο αντίο στο συνάδελφο θα το πούμε την Τρίτη το μεσημέρι.
Τάσος Αναστασιάδης
εκπρόσωπος Βήματος στο Μεικτό της ΕΣΗΕΑ



"ΕΦΥΓΕ" Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

 


 

23 Δεκεμβρίου 2011

Το Διοικητικό Συμβούλιο με οδύνη ανακοινώνει την απώλεια ενός νέου συναδέλφου, του Δημήτρη Χαραλάμπους, ο οποίος χάθηκε απρόσμενα σε ηλικία 35 ετών.

Ο Δημήτρης Χαραλάμπους γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976. Στην επαγγελματική του σταδιοδρομία ασχολήθηκε με το αθλητικό και το ελεύθερο ρεπορτάζ. Τη δημοσιογραφία ξεκίνησε το 1994 από τον Ρ/Σ « SPRINT FM ». Στη συνέχεια εργάστηκε στα περιοδικά « DERBY », « FAIR PLAY », « STATUS », την εφημερίδα «ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ», τον Ρ/Σ «ΑΘΗΝΑ 9,84», την εφημερίδα « DERBY SPORTS » ενώ από τον Ιούλιο του 2004 έως και σήμερα εργαζόταν στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ», ως συντονιστής του ελεύθερου ρεπορτάζ.

Ο Δημήτρης υπήρξε ευγενής, αγαπητός και στη σύντομη ζωή του άφησε τις καλύτερες αναμνήσεις σε όλους τους συναδέλφους του. Είχε ξεκινήσει να εργάζεται από πολύ νεαρή ηλικία και η σκληρή προσπάθειά του φαινόταν να ανταμείβεται με επαγγελματική καταξίωση. Η μοίρα, όμως, είχε άλλα σχέδια. Να χαθεί νέος, χωρίς να καταφέρει να ολοκληρώσει τα σχέδια της ζωής του.

Το Διοικητικό Συμβούλιο συλλυπείται τους οικείους του και αποχαιρετά έναν άξιο συνάδελφο, που υπηρέτησε με σεβασμό τη δημοσιογραφία.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

«Εφυγε» ξαφνικά ο Δημήτρης Χαραλάμπους

Synadelfoi, sas koinopoio apo tin ilektroniki selida tou Vimatos to anapanteho kai dysaresto gia olous mas neo:
http://www.tovima.gr/society/article/?aid=436215&h1=true
Tassos Anastassiadis


«Εφυγε» ξαφνικά ο Δημήτρης Χαραλάμπους
«Το Βήμα» έχασε έναν από τους πιο αγαπητούς συναδέλφους, σε ηλικία 36 ετών...

F8d689f7ea7d074665441d085fa79e
Ο Δημήτρης Χαραλάμπους πέρυσι στην Αίγυπτο. Είχε καλύψει για «Το Βήμα» την εξέγερση και τα γεγονότα στην πλατεία Ταχρίρ.


Ενας από τους πιο ικανούς και αγαπητούς συναδέλφους δεν είναι πια μαζί μας. Ο Δημήτρης Χαραλάμπους, δημοσιογράφος και υπεύθυνος του ελεύθερου ρεπορτάζ στο «Βήμα», «έφυγε» τα ξημερώματα της Παρασκευής, λίγες ημέρες προτού συμπληρώσει τα 36 χρόνια του... Αιτία του θανάτου, ανακοπή καρδιάς, που σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ιατρών, τον βρήκε κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Ο Δημήτρης Χαραλάμπους εργαζόταν στο «Βήμα» τα τελευταία δέκα χρόνια. Υπήρξε συντάκτης του «ΒΗΜagazino» και των ενθέτων περιοδικών και πριν από δύο χρόνια ανέλαβε το ελεύθερο ρεπορτάζ του «Βήματος» και του «Βήματος της Κυριακής». Δεν είχε εκδηλώσει κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα υγείας...

Αγαπούσε ιδιαίτερα την Ικαρία, όπου περνούσε τις εβδομάδες της άδειάς του. Είχε μεγάλη αδυναμία στα τετράποδα και συγκάτοικός του ήταν η Eλλη, ένα αξιαγάπητο λαμπραντόρ...

«Το Βήμα» και ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη εκφράζουν στους οικείους του Δημήτρη θερμά και ειλικρινή συλλυπητήρια.

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Οι συνάδελφοί μας του Κέρδους νίκησαν, 21/12/2011

Ενημέρωση για το Κέρδος

Συνάδελφοι,
Οι συνάδελφοί μας του Κέρδους νίκησαν!
Μετά από 4 εβδομάδες αντίστασης κατά των μειώσεων μισθών και των ατομικών συμβάσεων και με αποκορύφωμα την de facto απεργία διαρκείας (με επαναλαμβανόμενες 24-ωρες και 48-ωρες) από την περασμένη Πέμπτη. Και χτες, Τρίτη, πέτυχαν μια καθαρή νίκη: η εργοδοσία απέσυρε τις ατομικές συμβάσεις και τις μειώσεις μισθών, πήρε πίσω τις απολύσεις και, τρίτον, άρχισε να πληρώνει τους εργαζόμενους -που τους είχε "κόψει" τους μισθούς έως ότου δεχτούν τον εξευτελισμό τους- και θα τους εξοφλήσει τις επόμενες μέρες.
Οι συνάδελφοί μας αξίζουν τα συγχαρητήρια όλων μας και μας τονώνουν με ελπίδα. Αλλά επιπλέον μας δίνουν και μάθημα αξιοπρέπειας καθώς και μάθημα συλλογικότητας.
Γιατί, αν κατάφεραν κάτι που στις σημερινές συνθήκες όλοι θεωρούν δύσκολο αν όχι αδύνατο, είναι γιατί εφάρμοσαν ό,τι όλοι μας λέμε αλλά δεν κάνουμε -ή δεν κάνουμε με συνέπεια.
- Πρώτα-πρώτα, δεν υπέκυψαν στους εργοδοτικούς εκβιασμούς ("υπογράψτε για να σας πληρώσω", "όποιος δεν υπογράφει απολύεται", κλπ., κλπ.).
- Δεν αποθαρρύνθηκαν από τη δυσκολία (πραγματική ή και φανταστική) ότι "είμαστε μόνοι και ανήμποροι" ή ότι "τα ίδια συμβαίνουν παντού" ή ακόμα και ότι "το δικό μας αφεντικό είναι σχετικά καλό, κάνει προσπάθειες να μας σώσει και, άρα, πρέπει να το βοηθήσουμε".
- Δεν ενέδωσαν στους "ρεαλισμούς" και στις καμπάνιες της διευθυντικής ιεραρχίας για "να βάλουμε όλοι πλάτη" μια και είμαστε όλοι "στην ίδια βάρκα" μαζί με την ιδιοκτησία, που "κάνει ό,τι μπορεί".
- Δεν λύγισαν από τη φαντασίωση ότι "έχουμε ούτως ή άλλως χάσει και ας παζαρέψουμε κανένα ψίχουλο".
- Δεν μετάθεσαν τις ευθύνες τους αλλού ("το σωματείο φταίει", οι "συνδικαλιστές είναι ανυποχώρητοι" ή "είναι πουλημένοι") και όλα αυτά που τα ακούμε παντού.
- Δεν μπήκαν στις λογικές "ο καθένας να σώσει το τομάρι του", ατομικά ή κατά τμήματα προσωπικού (οι μεν κατά των δε, δημοσιογράφοι κατά διοικητικών, το ένα τμήμα κατά του άλλου). Μείναν δηλαδή ενωμένοι.
- Και τέλος κατάλαβαν αυτό που όλοι ξέρουμε: ότι μια νίκη, ακόμα και μικρή είναι σημαντική, έστω και αν δεν αρκεί. Πρέπει να βοηθήσουμε τα σωματεία μας να την κεφαλαιοποιήσουν σε όλο τον κλάδο επιβάλλοντας στους εργοδότες συλλογική σύμβαση. Το οποίο μπορεί να γίνει μόνο αν ο καθένας μας και το κάθε μαγαζί δεν περιμένει να του λύσουν μαγικά το πρόβλημα οι άλλοι: μόνο αν είμαστε αποφασισμένοι να τα βάλουμε με το δικό μας εργοδότη, μπορούν τα σωματεία μας να έχουν τη δύναμη να επιβάλουν στους εργοδότες πραγματική διαπραγμάτευση -καθώς ώς τώρα μας κοροϊδεύουν συλλογικά.
Ασφαλώς και οι συνάδελφοι του Κέρδους επίσης ταλανίζονται, όπως όλοι μας, από όλες αυτές τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς. Αλλά τα ξεπέρασαν στην πράξη και κατάφεραν αυτό που μας μένει και σε εμάς όλους να πετύχουμε και να το πετύχουμε όλοι μαζί, σαν κλάδος και ακόμα πιο πέρα.
Μαζί τους, μαζί και με όλα τα άλλα μαγαζιά που αντιστέκονται και που κερδίζουν, μικρές νίκες αξιοπρέπειας ή και απλώς μικρές υποχωρήσεις της εργοδοσίας, μαζί και με όσους συναδέλφους υπέστησαν ήττες ή με όσους πλήττονται από απολύσεις, μειώσεις μισθών καθώς και τη νέα μόδα του εργοδοτικού κινήματος "Δεν πληρώνω - Δεν πληρώνω" (απλήρωτη εργασία), μπορούμε και πρέπει να συντονιστούμε, να αλληλοβοηθηθούμε και, στο τέλος, να επανέλθουμε στο δρόμο μιας κανονικής κοινωνίας, όπου δηλαδή η εργασία δεν είναι μόνο υποχρέωση, αλλά χρειάζεται και κανόνες (συμβάσεις) για να διεξάγεται ομαλά και αποδοτικά...
Τάσος Αναστασιάδης
εκπρόσωπος Βήματος στο Μεικτό της ΕΣΗΕΑ

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

Να στηρίξουμε υλικά τους απλήρωτους εργαζόμενους του Alter, 19/12/2011


Ενίσχυση σε είδος από τους εργαζόμενους του ΔΟΛ στους απλήρωτους εργαζόμενους του Alter

Από: Εργασιακή Επιτροπή Εκπροσώπων Εργαζομένων στον ΔΟΛ
Προς: Όλους τους συναδέλφους του ΔΟΛ
Θέμα: Έμπρακτη αλληλεγγύη με τους εργαζόμενους του ALTER
19/12/2011

Συνάδελφοι,

Οι συνάδελφοί μας στον τηλεοπτικό σταθμό Alter αγωνίζονται εδώ και μήνες κυριολεκτικά για την επιβίωσή τους. Αφενός η εργοδοσία τους εμπαίζει εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, αφετέρου παραμένουν τελείως απλήρωτοι εδώ και σχεδόν ένα χρόνο.
Για τον αγώνα τους μπορείτε να δείτε στοιχεία στον αέρα του σταθμού (κάρτες) και επίσης μπορείτε να κοιτάξετε και το blog που έχουν φτιάξει: Εργαζόμενοι Alter.
Η Εργασιακή Επιτροπή του ΔΟΛ έχει μεταφέρει την αλληλεγγύη όλων μας προς τους συναδέλφους, που μπορείτε να την δείτε στην ανάρτηση: Ψήφισμα αλληλεγγύης προς τους εργαζόμενους του Alter, Εργασιακή Επιτροπή, 7/12/2011.
Ωστόσο, η αλληλεγγύη μας δεν αρκεί να είναι ηθική ή συνδικαλιστική: οι στιγμές για τους συναδέλφους είναι ζήτημα επιβίωσης. Για αυτό και το Διασωματειακό επίσης έχει κάνει έκκληση για “κάλυψη των ουσιωδών αναγκών” (βλ. Ο αγώνας των απλήρωτων εργαζομένων στον ALTER είναι αγώνας όλων μας).
Έτσι, μετά από συνεννόηση με τους συναδέλφους του Alter, η Εργασιακή Επιτροπή του ΔΟΛ οργανώνει εθελοντική συλλογή υλικής συνεισφοράς για να υλοποιήσουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας.
Αυτό που κυρίως χρειάζονται οι συνάδελφοι είναι τρόφιμα κάθε είδους -που βέβαια έχουν διάρκεια (λάδι, μακαρόνια, φακές, ρύζι, γάλα διαρκείας, κλπ., κλπ.).
Η διοίκηση του ΔΟΛ μας παραχώρησε έναν χώρο όπου θα μπορούν να κατατεθούν όλες οι συνεισφορές. Έτσι, κάθε μέρα, οι συνάδελφοι θα μπορούν να αφήσουν ό,τι νομίζουν πως μπορούν στην αίθουσα του 2ου ορόφου που ήταν έως πρόσφατα καπνιστήριο από την πλευρά της Μιχαλακοπούλου. Για πρακτικούς λόγους, η αίθουσα αυτή θα ξεκλειδώνει κάθε πρωί, στις 9.00 και θα ξανακλειδώνει το βράδι μετά τις 6.00.
Συνάδελφοι, γιορτές έρχονται, μπορούμε να δώσουμε όλοι από το δώρο μας, για να ενισχυθούν και να αντέξουν οι εργαζόμενοι του Alter. Θα αποδείξουμε έτσι αυτό που πάντα λέγαμε ότι δηλαδή:

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ


19/12/2011



Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011

Διευκρινίσεις Εργασιακής Επιτροπής για την καταβολή του δώρου, 16/12/11


eeeeondoroxr_161211.pdf Download this file
Aπαραίτητες Διευκρινιστικές επισημάνσεις της
ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ –ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΔΟΛ

ΘΕΜΑ: ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΔΩΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Συνάδελφοι/ σες

Σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις της Εργατικής νομοθεσίας προυπόθεση για την καταβολή του δώρου Χριστουγέννων είναι η απασχόληση του εργαζόμενου από 1 Μαίου 2011 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2011.
Ο υπολογισμός του δώρου Χριστουγέννων γίνεται με βάση το μισθό που ελάμβανε ο εργαζόμενος μέχρι 10/12/2011, επι πλέον συμπεριλαμβάνεται αναλογία έκτακτων, υπεργασίας κ.λπ προσαυξανόμενος (ο μισθός του Δώρου) κατά ποσοστό 0,041666 που είναι η αναλογία του επιδόματος αδείας.
Επομένως αφού δεν έγιναν αποδεκτές οι μειώσεις των μισθών (με τις ατομικές συμβάσεις), το Δώρο Χριστουγέννων πρέπει να καταβληθεί το αργότερο μέχρι 21 Δεκεμβρίου 2011, (Η διοίκηση με ανακοίνωση τους έχει δεσμευτεί ότι θα καταβληθεί μία ημέρα νωρίτερα δηλαδή 20 Δεκεμβρίου 2011), και η μη εμπρόθεσμη καταβολή του αποτελεί ποινικό αδίκημα για τους εργοδότες με αυτόφωρη διαδικασία εκδίκασης.
Επειδή κυκλοφορούν διάφορες φήμες, δημοσιεύσεις σε ιστοσελίδες κ.λ.π, όπου αναφέρουν ότι η διοίκηση του ΔΟΛ ενδέχεται ότι θα καταβάλλει στις 20/12/2011 το Δώρο των Χριστουγέννων μειωμένο κατά 20% .
Συνάδελφοι/σες είναι έσχατο τέχνασμα πίεσης των εργαζομένων από την διοίκηση να αποδεχθούν τις μειώσεις μισθών, εκμεταλλευόμενη τις δυνατότητες που παρέχει η εργατική νομοθεσία.
Δηλαδή μπορεί ο εργοδότης να καταβάλλει εμπρόθεσμα μέχρι το αργότερο 21/12/2011 το μεγαλύτερο μέρος του δώρου των Χριστουγέννων (στη προκειμένη περίπτωση μειωμένο κατά 20%) ισορροπώντας έτσι επικίνδυνα στα όρια της νομιμότητας, για την αποφυγή της αυτόφωρης ποινικής διαδικασίας, με την προυπόθεση (βλέπε δικαστικές αποφάσεις) μέχρι 31/12/2011 οι εργαζόμενοι δεν έχουν αποδεχθεί τις μειώσεις των μισθών τους.
Κατά το κρίσιμο μήνα του Δεκεμβρίου είναι επομένως υποχρεωμένη η εταιρεία από το νόμο στις 31/12/2011 να καταβάλλει τη διαφορά στη προκειμένη περίπτωση (20% της μείωσης από το Δώρο των Χριστουγέννων) στους εργαζόμενους. Γι αυτό ενδεχομένως δεν καταβλήθηκε η προκαταβολή του Δεκεμβρίου.
Διαφορετικά με απλή άμεση προσφυγή ακόμα και των συνδικαλιστικών μας Ενώσεων στα αρμόδια όργανα του υπουργείου εργασίας ( Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας) ή της οικείας Αστυνομικής Αρχής ενεργοποιείται η αυτόφωρη ποινική διώξη και προβλεπόμενη από το Νόμο διαδικασία.
Βασική προυπόθεση να μην υπογραφούν ατομικές συμβάσεις που θα μειώνουν τις αποδοχές μας.
Εάν επιλεγεί αυτή η διαδικασία από τη διοίκηση του ΔΟΛ, θα έχουμε απλώς μια 10ήμερη καθυστέρηση της καταβολής του 20% του Δώρου Χριστουγέννων. Εξυπακούεται ότι ο μισθός της 31Δεκεμβρίου 2011,εφόσον δεν έχουν υπογραφεί μέχρι τότε ατομικές συμβάσεις-μειώσεις, δεν μπορεί μονομερώς η εταιρεία (σύμφωνα με την εργατική νομοθεσία) να τους μειώσει. Επομένως θα καταβληθεί αυτούσιος.
Το να αναπαράγουν κάποιοι διαρκώς τον φόβο εξυπηρετούν συγκεκριμένες σκοπιμότητες και ενδεχομένως συγκεκριμένα προσωπικά συμφέροντα.
Αθήνα 16/12/2011

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΣΤΟΝ ΔΟΛ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΠΠΗΤ

     


14 Δεκεμβρίου 2011

ΕΝΩΣΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ
ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΛΙΘΟΓΡΑΦΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ
ΕΝΩΣΗ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΕΡ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

H Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζόμενων Ενώσεων στον χώρο των έντυπων και ηλεκτρονικών ΜΜΕ χαιρετίζει την προσωρινή διαταγή από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, για επιστροφή του συναδέλφου Προέδρου της ΕΠΠΗΤ στην εργασία του στο ΔΟΛ, στην ίδια θέση και με τους ίδιους όρους εργασίας, από όπου είχε εκδιωχθεί από την εργοδοσία του ΔΟΛ. Την υπόθεση χειρίστηκε με εντολή της Συντονιστικής ο δικηγόρος Δημήτρης Περπατάρης.
Την ώρα που ο χώρος των εργαζόμενων στα ΜΜΕ χτυπιέται αλύπητα από τις  εργοδοτικές επιθέσεις με μειώσεις μισθών, παραβιάσεις των ΣΣΕ και καθυστερήσεις πληρωμής δεδουλευμένων, η σημερινή προσωρινή διαταγή του δικαστηρίου για την επιστροφή στην εργασία του διωκόμενου από την εργοδοσία συναδέλφου Προέδρου της ΕΠΠΗΤ μας ατσαλώνει και μας εμπνέει.
Για άλλη μια φορά αποδείξαμε ότι η σταθερή, αταλάντευτη, διεκδικητική στάση μαζί με τους εργαζόμενους και τους συνδικαλιστές που εκφράζουν την θέληση των εργαζομένων είναι η στάση που στο τέλος φέρνει την ΝΙΚΗ.

 ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΤΑ Μ.Μ.Ε.

Αποτελέσματα Γενικής Συνέλευσης εργαζομένων στον ΔΟΛ, 14/12/2011

Συνάδελφοι,

Συμπυκνώνω εδώ, όπως το είπαμε -και με δικά μου λόγια-, την ουσία της Γενικής μας Συνέλευσης, που συγκλήθηκε για να τοποθετηθεί απέναντι στη χθεσινοβραδινή απόσυρση από την εργοδοσία μας των ατομικών συμβάσεων με ταυτόχρονη, ωστόσο, εμμονή στη βούλησή της για μείωση των μισθών κατά 20%.
Στη συνέλευση εκφράστηκαν διάφορες απόψεις, από τις οποίες πάντως μπορούν να εξαχθούν δύο κοινές συνισταμένες:
  1. Το σώμα των εργαζομένων του ΔΟΛ θεωρεί ότι οι όροι αμοιβής και εργασίας θα πρέπει να συνεχίσουν απαράβατα να διέπονται από τις συμβατικές και νόμιμες ρυθμίσεις.
  2. Οποιαδήποτε προτεινόμενη τροποποίηση θα πρέπει να γίνει συντεταγμένα μετά από διαπραγμάτευση της εργοδοσίας με τα συλλογικά μας όργανα, δηλαδή τα σωματεία μας, στα πλαίσια της διεκδίκησης συλλογικών συμβάσεων.
Υπήρξε αρκετή συζήτηση για τους όρους, τις προτάσεις, τις ανοχές, τη συγκυρία, τις μορφές και την έκταση της πάλης. Μερικές από τις προτάσεις ήταν μάλιστα και σε αντιδιαστολή. Καθώς, όμως, η ώρα είχε παρέλθει, η συνέλευση αποφάσισε να μην περάσει σε ψηφοφορία για αυτές και να συγκεντρωθούν οι διάφορες προτάσεις, για να συζητηθούν σε επόμενη Γενική Συνέλευση.
Συνάδελφοι,
περιμένω, κατά συνέπεια, διατυπωμένες τις προτάσεις από τους εισηγητές, για να κοινοποιηθούν μεταξύ μας (και προς τα σωματεία μας) για την ετοιμασία της.

Τάσος Αναστασιάδης
εκπρόσωπος του Βήματος στο Μεικτό της ΕΣΗΕΑ
14/12/2011

Εργασιακή Επιτροπή – Γενική Συνέλευση στις 3.00


Ανακοίνωση της Εργασιακής Επιτροπής – Εκπροσώπων εργαζομένων στον ΔΟΛ

Μετά την πραγματοποιηθείσα Γενική Συνέλευση όλων των εργαζομένων στον όμιλο επιχειρήσεων του ΔΟΛ όπου οι εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων (δημοσιογράφοι, διοικητικοί, τεχνικοί, κλπ.) παρουσία εκπροσώπων των Διοικητικών Συμβουλίων των συνεργαζόμενων Ενώσεων της Διασωματειακής Επιτροπής του κλάδου μας, όπου αποφασίστηκε με απόλυτη πλειοψηφία – ομόφωνα των παρευρισκομένων η άμεση προκήρυξη απεργιακών κινητοποιήσεων με βασικό αίτημα την ανάκληση από τη Διοίκηση του ΔΟΛ της υπογραφής ατομικών συμβάσεων.
Αργά χθες είχαμε εξελίξεις επί του θέματος: Η Διοίκηση της Εταιρείας με προφορικές δηλώσεις εκπροσώπων της ανέφερε ρητά ότι αποσύρει άμεσα κάθε πρόγραμμα ατομικών συμβάσεων και καταστρατήγησης των ΣΣΕ για τους εργαζόμενους στον όμιλο επιχειρήσεων του ΔΟΛ, διατηρώντας όμως τη βούλησή της για μειώσεις των αποδοχών των εργαζομένων σε προσεχές διάστημα.
Κατόπιν αυτών των εξελίξεων η Εργασιακή Επιτροπή – Εκπροσώπων των εργαζομένων καλεί όλους τους συναδέλφους σε νέα Γενική Συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων του κτιρίου μας  σήμερα Τετάρτη 14/12/2011 και ώρα 3.00 μ.μ.

Η Εργασιακή Επιτροπή του ΔΟΛ
14/12/2011

Γενική Συνέλευση του ΔΟΛ το μεσημέρι

Συνάδελφοι,
Μετά τη χθεσινοβραδινή προφορική δέσμευση της εταιρείας ότι αποσύρει αμέσως κάθε πρόγραμμα ατομικών συμβάσεων, διατηρώντας ωστόσο τη θέλησή της για μειώσεις μισθών, υπάρχει ανάγκη (όπως το είπαμε όσοι είμασταν στην ενημέρωση της διεύθυνσης του Βήματος) να βρεθούμε σε Γενική Συνέλευση.
Η ώρα της Συνέλευσης θα καθοριστεί με τους συναδέλφους από το διοικητικό προσωπικό και τα άλλα τμήματα που δεν ήταν παρόντα χτες το βράδυ. Το πιθανότερο είναι να διοργανωθεί το μεσημέρι γύρω στις 3.00, αλλά θα σας ενημερώσω.
Τάσος Αναστασιάδης
εκπρόσωπος του Βήματος στο Μεικτό της ΕΣΗΕΑ

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΔΟΛ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΔΟΛ 

         


            Οι εργαζόμενοι στο ΔΟΛ μετά την απόφαση της Διοίκησης του Οργανισμού να καλέσει συναδέλφους να υπογράψουν ατομική σύμβαση,  πραγματοποιήσαμε άμεσα συνέλευση κατά τη διάρκεια της οποίας, επαναβεβαιώσαμε τις αποφάσεις της προηγούμενης συνέλευσης και ελήφθη η εξής απόφαση:
Εξουσιοδοτούμε τα Σωματεία στον Τύπο από αύριο Τετάρτη να προκηρύξουν απεργιακές κινητοποιήσεις έως ότου η Διοίκηση ανακαλέσει πλήρως την απόφασή της για υπογραφή ατομικών συμβάσεων εργασίας.

   


                                                                   ΑΘΗΝΑ 13/12/2011





Αντεκδικητική τρομοκρατία από τη Διοίκηση του ΔΟΛ, 13/12/2011

Επισυνάπτω την ανακοίνωση της Εργασιακής Επιτροπής του ΔΟΛ
Τάσος Αναστασιάδης
Εκπρόσωπος εργαζομένων Βήματος στο Μεικτό της ΕΣΗΕΑ




ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ – ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΔΟΛ

ΑΝΤΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗ ΥΣΤΕΡΙΑ από τη Διοίκηση του ΔΟΛ
λίγες ώρες μετά τη δικαστική απόφαση για υποχρεωτική επαναπρόσληψη του απολυμένου συνδικαλιστή, Χρ.Μαϊδη

Η Διοίκηση του ΔΟΛ προέβη αιφνιδιαστικά στην αλλαγή της πάγιας μέχρι σήμερα καταβολής των μηνιαίων αποδοχών των  εργαζομένων του ομίλου και, σύμφωνα με την τελεσιγραφική και αναιτιολόγητη ανακοίνωση της Διεύθυνσης Ανθρωπίνου δυναμικού, καταργεί (δύο μέρες πριν από την καταβολή της!) την πληρωμή της προκαταβολής του μισθού του Δεκεμβρίου.
Χωρίς ίχνος «κοινωνικής ευαισθησίας» έναντι των δεκάδων εργαζομένων στον όμιλο ανατρέποντας και αγνοώντας οικογενειακούς προϋπολογισμούς και ανάγκες των εργαζομένων που προσδιορίζονται με όρους επιβίωσης.
Η εταιρεία όφειλε,  σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία αλλά και τις αρχές που διέπουν τη «χρηστή διοίκηση», να λάβει νωρίτερα σχετική άδεια από τα αντίστοιχα θεσμικά όργανα και να κοινοποιηθεί η αλλαγή του τρόπου πληρωμής στους εργαζόμενους  τουλάχιστον ένα μήνα νωρίτερα.
Στην πραγματικότητα, με τρομοκρατικές πρακτικές και άθλιους εκβιασμούς, επιχειρεί να κάμψει την αντίσταση των εργαζομένων στον όμιλο να υπογράψουν τις εξευτελιστικές ατομικές συμβάσεις εργασίας.
Η τρομοκρατία δεν θα περάσει.
Συνεχίζουμε ανυποχώρητα τον αγώνα μας -πάει πολύ να χρηματοδοτήσουμε και τις εκτελέσεις-απολύσεις μας.
Δήλωση μετάνοιας δεν υπογράφουμε -γιατί έτσι ή αλλιώς η διοίκηση του ΔΟΛ μας θεωρεί όλους αναλώσιμους.

Αθήνα, 13 Δεκεμβρίου 2011

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Για την επίθεση κατά των συμβάσεων και των μισθών μας από τον ΔΟΛ


ta2vima121211.pdf Download this file
Συνάδελφοι,

Δεδομένου του κλίματος που επικρατεί στο μαγαζί μας, μετά την 1η (28/11/2011) και τη 2η (6/12/2011) επιστολή Στ.Ψυχάρη για μειώσεις μισθών, οφείλω να συμπυκνώσω εδώ τί και πώς έχουν τα πράγματα. Ακόμα περισσότερο που, παρά τις συλλογικές μας τοποθετήσεις, αφήνεται να εννοηθεί (ή να διαρρεύσει) ότι η εργοδοσία μας έχει σκοπό να βαδίσει στο δρόμο που χάραξε ο Μπόμπολας, ετοιμάζοντας χαρτιά για ατομικές υπογραφές. Ακόμα και αν αυτό τελικά δεν γίνει, ας είμαστε προετοιμασμένοι...

Πρακτικές οδηγίες

Αν κρίνουμε από την εμπειρία στους διάφορους γιάνκικου τύπου επιχειρηματίες του τύπου, η επίθεση μπορεί να εκδηλωθεί με ατομικές προσκλήσεις για να υπογράψετε κάποιο χαρτί (συνήθως μιας υποτιθέμενης “ιδιωτικής συμφωνίας”). Ασφαλώς, έχουμε αποφασίσει σε τέτοια περίπτωση να κηρύξουμε αμέσως στάση εργασίας που να επεκταθεί σε απεργία από τα σωματεία μας. Αλλά είναι ενδεχόμενο να βρεθείτε ατομικά και απότομα σε αφόρητη πίεση, πριν τα συνδικαλιστικά μας όργανα (από τον εκπρόσωπο, την Εργασιακή Επιτροπή ή τα σωματεία μας) ειδοποιηθούν καν.

  • Σε αυτή την περίπτωση, δεν θέλουμε ήρωες: αυτό που πρέπει να απαντήσετε είναι “ευχαριστώ, να μελετήσω το χαρτί με το δικηγόρο μου”, άρα να πάρετε το χαρτί μαζί σας και να επιφυλαχτείτε να απαντήσετε αργότερα. Προσοχή: είναι απόλυτο δικαίωμά σας (ή και υποχρέωσή σας) καθώς και υποχρέωση της επιχείρησης να σας το δώσει για να το μελετήσετε με το δικηγόρο σας -αν αρνηθεί να σας το δώσει, αυτό και από μόνο του αποτελεί παρανομία και εκβιασμό. Ακόμα και εάν θέλατε να το υπογράψετε (για οποιουσδήποτε -καλούς ή κακούς- λόγους), οφείλετε να συμβουλευτείτε έναν δικό σας δικηγόρο που θα σας προφυλάξει, καθώς στο μέλλον θα έχετε συνάψει μια συμφωνία δύο “ίσων” πλευρών (εσάς προσωπικά με τον ΔΟΛ) -χωρίς διαμεσολάβηση κάποιου σωματείου.
  • Κατά δεύτερον, εάν αυτός που σας ζητήσει να υπογράψετε περάσει σε πιο πιεστικές μεθόδους από το να σας δώσει ένα χαρτί για υπογραφή (είτε με απειλές, είτε με καλόπιασμα, είτε... κλπ., κλπ.), μπορείτε πάντα να εξηγήσετε ότι έχετε πίσω σας τα σωματεία και τους εκπροσώπους (π.χ. εμένα), που σας απειλούν με διαγραφές (το οποίο θα είχε επιπτώσεις έως και ασφαλιστικές) και ότι επομένως θέλετε λίγο διάστημα για να το σκεφτείτε κλπ. κλπ. Σε κάθε περίπτωση δεν χρειάζεται εσείς να έρθετε σε διαπληκτισμό με τον υπάλληλο (ή τον συνάδελφο) που θα έχει αναλάβει να σας πασάρει το χαρτί για υπογραφή -εκτός πια και αν βρεθείτε μπροστά σε ανοιχτό εκβιασμό του τύπου “υπόγραψε τώρα, αλλιώς απολύεσαι τώρα”.
  • Κατά τρίτον, με ένα αντίγραφο του χαρτιού που θέλουν να σας βάλουν να υπογράψετε απομακρύνεστε και ειδοποιείτε τα σωματεία (δηλαδή στο Βήμα εμένα ή κάποιον άλλο της Εργασιακής Επιτροπής). Αυτά θα φροντίσουν να κηρύξουν τη στάση και απεργία σύμφωνα με όσα έχουμε συμφωνήσει στη Γενική μας Συνέλευση.
  • Πρέπει ακόμα να σημειώσω ότι το χαρτί που θα σας δώσουν να υπογράψετε μπορεί να μην έχει προφανές περιεχόμενο. Συγκεκριμένα, υπάρχει ο κίνδυνος να σας δώσουν να υπογράψετε, όχι μια προδήλως “ιδιωτική συμφωνία”, αλλά για παράδειγμα ένα συλλογικό κείμενο υπογραφών που θα δηλώνει κάτι (όπως μια συμφωνία με τις αναγκαίες θυσίες ή τις “προτάσεις” της εταιρείας ή ακόμα και μια διαφωνία με τα σωματεία του τύπου για τους χειρισμούς τους, κλπ., κλπ.). Και λέω ΠΡΟΣΟΧΗ, γιατί με τη νέα νομοθεσία για τις “Ενώσεις Προσώπων”, τα “επιχειρησιακά σωματεία”, κλπ., θα μπορούσε ένα τέτοιο κείμενο ίσως να χρησιμοποιηθεί προς μια τέτοια κατεύθυνση, για να σπάει η σύμβασή μας. Κατά συνέπεια, μην υπογράψετε κανένα χαρτί, ακόμα και συλλογικό, που να απευθύνεται στην εταιρεία ή στο κράτος. Και τέλος, ακόμα και αν πειστείτε ότι ο εκπρόσωπός σας (δηλαδή εγώ) είναι χάλια και δεν σας εκπροσωπεί επαρκώς, ο μόνος δρόμος είναι να προσφύγετε απευθείας στην ΕΣΗΕΑ και όχι να τον (με) αντικαταστήσετε από εκλεγμένες ad hoc επιτροπές, που επίσης θα μπορούσαν να λειτουργήσουν υποκαταστατικά προς τα σωματεία και άρα και τις συμβάσεις μας.

  • Ένα ακόμα σημείο που καλό είναι να έχετε υπόψη σας, το οποίο βγαίνει από την πείρα μας με το τί έκαναν οι άλλοι εκδότες. Είναι η χρήση της ασφαλίτικης μεθόδου που οι θεωρητικοί των παιγνίων έχουν ονομάσει “δίλημμα του φυλακισμένου” και που συνίσταται στο να δεχτούν όλοι τη χειρότερη έκβαση (στην περίπτωσή μας να υπογράψουν όλοι) χρησιμοποιώντας τον αποκλεισμό της πληροφόρησης. Έτσι, μπορεί να βρεθείτε σε ένα κλίμα όπου θα έχετε τις “διαβεβαιώσεις” (από συναδέλφους που μπορεί και οι ίδιοι να το πιστεύουν!) ότι “όλοι έχουν υπογράψει και κινδυνεύεις να μείνεις μόνος”, καθώς “η υπογραφή είναι ατομική” και άρα “μυστική”!

Η πραγματική κατάσταση

Δεν χρειάζεται εδώ να εξηγήσω τις ακριβείς επιπτώσεις της ατομικής σύμβασης. Μια ιδέα άλλωστε μας έδωσαν οι συνάδελφοι του ΣΚΑΪ (βλ. “Σημείωμα των εκπροσώπων του ΣΚΑΪ για τις ατομικές συμβάσεις”). Και θα μπορούσαμε ακόμα πολλά να πούμε (μπορείτε πάντα να ρωτήσετε και το δικηγόρο σας -μια και διάφορα καλόπαιδα γυρίζουν και λένε ότι για όλα φταίνε τα συνδικάτα, οι συνδικαλιστές, οι εκπρόσωποι, ενώ οι εργοδότες είναι τόσο καλοί)...

Όμως, το κυριότερο εδώ είναι να σημειώσουμε πως αυτό που παίζεται δεν είναι το ύψος του μισθού. Είναι η δυνατότητα μονομερούς επιβολής όρων εργασίας και αμοιβής από τον εργοδότη (η επιστροφή στην Αγγλία του Ντίκενς -των αρχών του 19ου αιώνα). Ήδη η μορφή που πήρε η ανακοίνωση Ψυχάρη (η εταιρεία που απευθύνεται ατομικά σε κάθε εργαζόμενο και όπου ανακοινώνονται με εργοδοτική αυθαιρεσία επίπεδα μισθών), μαζί με το πατερναλιστικό κολπάκι της 2ης επιστολής (του pater familia που δήθεν “συζητάει” με “κάποιους εργαζόμενους” και “παίρνει υπόψη του” αυτά που του λένε, γλυκαίνοντας το χάπι), αποτελεί ολόκληρο πρόγραμμα ρήξης με την ευρωπαϊκή κουλτούρα της συζήτησης, των κοινωνικών εταίρων, του διαλόγου εργοδοτών και εργαζομένων.

Και αυτό είναι ιδιαίτερα σοβαρό, γιατί προέρχεται από τον Πρόεδρο των εργοδοτών του τύπου, την ίδια ώρα μάλιστα που υποτίθεται ότι το εργοδοτικό σωματείο βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με το εργατικό σωματείο για τη σύμβαση. Αυτό που, έτσι, συμβαίνει είναι ότι συλλογικά οι εργοδότες, βοηθούσης της κρίσης, της τρόικας και της κυβέρνησης, φαίνεται ότι έχουν αποφασίσει να σπάσουν κάθε ρύθμιση της εργασίας, για να κερδίσουν της ασυδοσία τους.

Είναι το ίδιο πράγμα που ξαναβρίσκουμε στις υποτιθέμενες “διαπραγματεύσεις” για τη σύμβαση: αντίθετα από τα εργατικά σωματεία (εν προκειμένω κυρίως την ΕΣΗΕΑ) που κατέθεσαν προτάσεις (και δη εξαιρετικά συμβιβαστικές -να ξεκινήσουν οι συζητήσεις από την τελευταία σύμβαση), οι εργοδότες εμφανίστηκαν όχι μόνο απαιτητικοί, αλλά και χωρίς κοινό πρόγραμμα: ο ένας να απαιτεί μειώσεις στους μισθούς, ο άλλος ελευθερία στις απολύσεις, ο τρίτος να φύγουν όλα τα θεσμικά, και όλοι μαζί να μη συμφωνούν καν στο ότι θέλουν να συμφωνήσουν!!! Ακόμα περιμένουμε να καταθέσουν επιτέλους τί θέλουν από εμάς... Και απ'ό,τι φαίνεται δεν έχουν σκοπό να προτείνουν ο,τιδήποτε για διαπραγμάτευση, εφόσον ο καθένας αισθάνεται αρκετά ισχυρός για να επιβάλει αυτό που θέλει. Ακόμα και ο δικός μας ο εργοδότης, που περηφανεύεται ότι είναι “θεσμικός” και “θά'θελε” τις συλλογικές συμβάσεις, πέρασε στην απειλή εφαρμογής ατομικών συμβάσεων -όσο σχιζοφρένεια και να αποτελεί αυτό. Είναι αλήθεια ότι ο υπαρχηγός του υπήρξε πρωτοπόρος στη βιαιότητα αυτή και ίσως ο συναγωνισμός μεταξύ τους, στο ποιός να χτυπήσει πιο σκληρά τους εργαζομένους του, να είναι και το αληθινό τους κίνητρο.

Αυτή η επαναφορά μιας βίαιης “πάλης των τάξεων” στο εσωτερικό των επιχειρήσεων φαίνεται ότι είναι το ζουμί της εργοδοτικής τακτικής. Γιατί ούτε το οικονομικό επιχείρημα (ότι “δεν βγαίνουμε” ή ότι χρειάζονται “θυσίες”) ούτε το επιχείρημα της ποιότητας ή της εργασιακής οργάνωσης δεν στέκουν -τουλάχιστον σε επιχειρήσεις όπως η δική μας.

Σε σχέση με το πρώτο, τί να πρωτοπεί κανείς. Σε σχέση με την περίοδο της τελευταίας αναπροσαρμογής μισθών, πριν από 3 χρόνια, οι πραγματικοί μισθοί έχουν ήδη μειωθεί κατά 15% και πλέον, στις οποίες μειώσεις μπορεί να προστεθεί η αφαίρεση αγοραστικής δύναμης λόγω πρόσθετων φορολογιών: οι ειδικοί αναλυτές υπολογίζουν σε σχεδόν 25% τη μείωση των πραγματικών μισθών μας. Σε επίπεδο ελληνικής κοινωνίας, μάλιστα, η μείωση της συνολικής μάζας των μισθών, άμεσων και έμμεσων (συντάξεις), έχει εκτιναχθεί εξαιρετικά με την αύξηση της ανεργίας κατά πάνω από 10 ποσοστιαίες μονάδες. Το οποίο συνολικά σημαίνει ότι, εν μέσω ύφεσης, που μπορεί να φτάνει 15%, η μείωση των μισθών είναι τόσο μεγάλη που η κερδοφορία της ελληνικής παραγωγικής μηχανής πρέπει να έχει εκτιναχθεί, όχι μόνο σχετικά αλλά και απόλυτα! Ασφαλώς, η κατανομή των κερδών ανάμεσα σε κεφάλαια και σε επιχειρήσεις μπορεί να ποικίλει -και ο δικός μας κλάδος διατείνεται ότι έχει ζημιές.

Ωστόσο, στην ήδη τεράστια υποτίμηση των μισθών μας (ήδη πάνω από 20%), στις “θυσίες” που έχουν ήδη γίνει, πρέπει αριθμητικά να προστεθεί η συρρίκνωση του συνολικού μισθού. Μόνο στον ΔΟΛ (το ίδιο ισχύει και για τον όμιλο) η συρρίκνωση (μέσω απολύσεων και άλλων μεθόδων) είναι πάνω από 30% και αν προστεθούν οι απώλειες εργατικού εισοδήματος από κυριακάτικα και σαββατιάτικα που δεν πληρώνονται με το έτσι θέλω, οι κλοπές από τις αυθαίρετες κρατήσεις για απεργίες (1,2 του ημερομισθίου), η μη εφαρμογή των συμβάσεων (όπως εσωτερικοί συντάκτες που εξακολουθούν να πληρώνονται ως εξωτερικοί, μπλοκάκια που δεν προσλαμβάνονται), κλπ., η συνολική συρρίκνωση του μισθού φτάνει και ξεπερνάει το 50%. Αν σε αυτά προσθέσουμε αλλαγές στη διαδικασία της εργασίας (εντατικοποίηση των ρυθμών, υποτίμηση του προϊόντος, φθορά του εργαζόμενου, κλπ.), σημαίνει ότι έχουμε τρομακτικά μεγέθη “θυσιών” που έχουν ήδη γίνει από τους εργαζόμενους.

Αλλά ακόμα και αν μέναμε στις σημερινές διαθέσεις της εργοδοσίας, που ξαφνικά αποφάσισε να μειώσει κατά άλλο ένα “20% τους μισθούς”: Γιατί αυτό να είναι άραγε “λειτουργικό”, με την έννοια ότι θα “βελτιώσει” την κατάσταση, σε έναν κλάδο που είναι θεωρητικά “έντασης εργασίας”, δηλαδή όπου η εργασία είναι η βασική πηγή προστιθέμενης αξίας (δεν έχουν ακόμα ανακαλυφθεί μηχανές που να φτιάχνουν αυτόματα ειδήσεις!). Και μόνο το γεγονός ότι στην επιχείρησή μας, κατεξοχήν υποτίθεται “έντασης εργασίας”, το κόστος για αυτήν (δηλαδή οι μισθοί) δεν αποτελεί ούτε το ένα τέταρτο του συνολικού κόστους σημαίνει ότι η συμπίεση των εργαζομένων έχει φτάσει στα όριά της, όχι μόνο κοινωνικά για τους εργαζόμενους, αλλά και από άποψη οικονομικής αποτελεσματικότητας για την επιχείρηση! Αν θέλει να μειώσει το κόστος θα πρέπει η επιχείρηση να σταματήσει να ψάχνει την εύκολη αγελάδα για άρμεγμα και να κοιτάξει τα υπόλοιπα!

Ακόμα περισσότερο που έχουμε ήδη μια εμπειρία: κατά τις αποτιμήσεις της ίδιας της εταιρείας, το κυριακάτικο Βήμα έγινε κερδοφόρο (έστω λίγο) στους τελευταίους μήνες, όταν σταμάτησε η εταιρεία να κυνηγάει ξεζούμισμα των εργαζομένων και ασχολήθηκε με άλλες μεταβλητές. Το ίδιο μπορούσε να κάνει και με άλλους τομείς που διατείνεται ότι αφήνουν ζημιές (Τα Νέα, το εμπορικό, περιοδικά, ιντερνέτ, κλπ.). Και όλοι οι εργαζόμενοι το ξέρουν και το λέμε, ακόμα και συντεταγμένα: φτάνει να σταματήσουν να αντιμετωπίζονται απλώς σαν εχθροί, σαν τεμπέληδες, κ.ο.κ. και να επιστρέψουμε στο ίδιο το προϊόν.

Τέλος, ακόμα και αν αφήσουμε το συνολικό κόστος, και ακόμα και αν δεν μιλήσουμε για το προϊόν, ακόμα δηλαδή και αν επικεντρωθούμε απλώς στους μισθούς, αποτελεί κυριολεκτικά απλώς σαδιστική κήρυξη πολέμου να χτυπιούνται οι μισθοί “οριζόντια”, τη στιγμή που κατά τους υπολογισμούς της εταιρείας, η κατά 20% οριζόντια μείωση (με χτύπημα της σύμβασης) θα της απέδιδε 5-6 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, ενώ η πλήρης διαφύλαξη της σύμβασης θα της απέδιδε τα διπλά -12 εκατομμύρια. Προφανώς, το μεγαλύτερο μέρος από αυτά τα πρόσθετα 6 εκατομμύρια πάνε στους “ημετέρους” και η επιχείρηση δεν θέλει να τους πειράξει ή τα μοιράζεται μαζί τους (ακόμα και εν είδη “αποζημιώσεων” ύψους 800.000 ευρώ)...

Και όμως, αν θέλει η εταιρεία να παραμείνει ως εταιρεία ενημέρωσης, θα πρέπει να εξασφαλίσει τους ελάχιστους όρους και προϋποθέσεις για την παραγωγή ενημέρωσης. Ήδη υπάρχει ένα μεγάλο τμήμα φθοράς του εργαζόμενου και των όρων εργασίας του (του “κεφαλαίου” του -η ατζέντα του ρεπόρτερ, οι γνώσεις του εργαζόμενου, κλπ.) που, μαζί με το γενικό κλίμα αυξανόμενης ανασφάλειας και εξαθλίωσης, υποσκάπτει τις μεσοπρόθεσμες προϋποθέσεις αναπαραγωγής της ενημέρωσης. Θα έπρεπε μάλιστα η εταιρεία να το αναγνωρίσει και να τελειώσει με τις συνθήκες βαρβαρότητας που εξακολουθούν να υπάρχουν στο εσωτερικό μας (π.χ. μπλοκάκια ή εξευτελιστικοί μισθοί σε τμήματα της παραγωγικής διαδικασίας), να τελειώσει με τις απειλές απολύσεων και κλεισιμάτων και τη γενικευμένη αβεβαιότητα, κλπ., αντί να κοιτάει να χτυπήσει τους μισθούς και τις συλλογικές συμβάσεις.

Ασφαλώς ξέρουμε ότι το πρόγραμμα αυτό δεν είναι μόνο του δικού μας εργοδότη και, άλλωστε, ελπίζαμε ότι δεν θα θελήσει να μας επιτεθεί έτσι άγρια όσο οι οπλαρχηγοί του στην εργοδοσία -των ΜΜΕ και των υπολοίπων. Και προφανώς καταλαβαίνουμε ότι τόσο ο δικός μας όσο και οι άλλοι πιέζεται, και αλληλοπιέζονται όλοι μεταξύ τους, “ανταγωνιστικά”, ποιός θα είναι πρωτοπόρος στην αντεργατική πολιτική. Και θέλουν να πιστέψουμε ότι “αφού το έκανε ο Αλαφούζος και ο Μπόμπολας, και ακόμα πιο βάρβαρα η Μάνια, τί να κάνουμε, πρέπει να το αποδεχτούμε και εμείς”. Όμως, ακριβώς, κάποιος πρέπει να βάλει πάτο σε αυτό το παιχνιδάκι. Εμείς έχουμε το πλεονέκτημα ότι η “ανταγωνιστικότητα” του μαγαζιού δεν είναι τα λεφτά των εφοπλιστών και των εργολάβων του -ή τουλάχιστον αυτό διατείνεται. Αν αυτό ισχύει πράγματι, τότε ο δικός μας αγώνας κατά των ατομικών συμβάσεων και κατά της υποτίμησης της εργασίας μας θα μπορούσε να βρει συμμάχους και στους υπεύθυνους της επιχείρησης. Στο χέρι τους είναι. Ή, αρχαιοελληνιστί, “ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα”...

Τάσος Αναστασιάδης
εκπρόσωπος του Βήματος στο Μεικτό της ΕΣΗΕΑ

ΠΟΕΣΥ: Αλληλεγγύη στους απεργούς της "Ελληνικής Χαλυβουργίας" & δεοντολογία

Συνάδελφοι,
Στέλνω την ανακοίνωση του δευτεροβάθμιου συνδικαλιστικού μας οργάνου (ΠΟΕΣΥ) για τον αγώνα στην Ελληνική Χαλυβουργία.
Πέραν της αλληλεγγύης, οφείλω να επισημάνω ότι μας θέτει και ζητήματα δεοντολογίας, καθώς:
"Η Π.Ο.Ε.ΣΥ. καλεί τους δημοσιογράφους σε όποια ΜΜΕ και αν εργάζονται να αναδείξουν και να προβάλουν τον αγώνα των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας, κόντρα στις μεθοδεύσεις εργοδοτών και κυβέρνησης".
Ευχαριστώ
Τάσος Αναστασιάδης
εκπρόσωπος του Βήματος στο Μεικτό της ΕΣΗΕΑ



Αλληλεγγύη στους απεργούς της "Ελληνικής Χαλυβουργίας"
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Το Διοικητικό Συμβούλιο και το Γενικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (Π.Ο.Ε.ΣΥ.) εκφράζουν τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη τους στον αγώνα των εργατών της «Ελληνικής Χαλυβουργίας». Στέκονται στο πλευρό των 400 εργατών-απεργών και δηλώνουν με βεβαιότητα ότι ο αγώνας αυτός είναι ήδη νικηφόρος.
Η απεργία στην «Ελληνική Χαλυβουργία» που συνεχίζεται εδώ και 43 ημέρες, εμπνέει κάθε εργαζόμενο. Οι 400 εργάτες απεργούν σαν μια γροθιά. Διάλεξαν το δρόμο της τιμής και της αξιοπρέπειας, υπερασπίζουν το ψωμί και το μέλλον των παιδιών τους. 
Αυτή η απεργία διαρκείας, για την ανάκληση των 34 απολύσεων, τη σύμβαση και το 8ωρο, είναι μάθημα αγώνα για όλους μας. Σε μια περίοδο που και οι εργαζόμενοι στον Τύπο και τα ΜΜΕ αντιμετωπίζουμε μια πρωτοφανή και ανελέητη επίθεση από την εργοδοσία, το παράδειγμα της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» μας δείχνει το δρόμο. Είναι η ίδια εργοδοσία που ευθύνεται και για το «θάψιμο» -και μάλιστα με προκλητικό τρόπο- αυτής της απεργίας από τη μεγάλη πλειοψηφία των εφημερίδων και των σταθμών. Ο αγώνας των χαλυβουργών δεν χώρεσε στα δελτία ειδήσεων, ούτε στις στήλες των εφημερίδων τους. Γιατί η ενότητα και η αποφασιστικότητά τους, η ανυπότακτη στάση τους, θα ήταν «κακό παράδειγμα» για τον αναγνώστη και τον τηλεθεατή.
Η Π.Ο.Ε.ΣΥ. καλεί τους δημοσιογράφους σε όποια ΜΜΕ και αν εργάζονται να αναδείξουν και να προβάλουν τον αγώνα των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας, κόντρα στις μεθοδεύσεις εργοδοτών και κυβέρνησης.
Ο αγώνας των εργατών της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» είναι αγώνας ολόκληρης της κοινωνίας. Η νίκη τους θα είναι νίκη όλων των εργαζομένων.
Αντιπροσωπεία της Π.Ο.Ε.ΣΥ. θα επισκεφτεί τις επόμενες μέρες τους απεργούς, εκφράζοντας την αλληλεγγύη και τη συμπαράσταση όλων των δημοσιογράφων. Επίσης, ως έμπρακτη ένδειξη αλληλεγγύης θα προσφέρει στο απεργιακό τους ταμείο οικονομική ενίσχυση.
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Με την παράκληση να αναρτηθεί, να μεταδοθεί και να δημοσιευθεί.

Alter: Συναυλία αλληλεγγγύης την Πέμπτη 15/12/2011

Alter_151211
Συνάδελφοι,
Οι απλήρωτοι εργαζόμενοι του ALTER διοργανώνουν συναυλία αλληλεγγύης, την οποία και στηρίζουμε όλοι μας (και οργανωτικά με συμμετοχή των Εργασιακών Επιτροπών ΔΟΛ και Ελευθεροτυπίας, τους εργαζόμενους στην ΕΡΤ και στην Απογευματινή καθώς και από δημοτικά ΜΜΕ). Βλέπε και συνημμένη αφίσα.
Είναι την Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011 στις 8.00 μ.μ. στην έδρα του Alter, στο Μπουρνάζι, οδό Αγ.Παρασκευής 40. Όσοι μπορούν να δώσουν το παρόν. Είναι για το μέλλον όλων μας.
Επιπλέον, θυμίζω ότι οι εργαζόμενοι του Alter έχουν πλέον δικό τους blog, στη διεύθυνση: http://ergazomenoialter.blogspot.com , ενώ επίσης εκπέμπουν από το σταθμό τους καρτέλες υποστήριξης και αλληλεγγύης και με άλλους εργαζόμενους.
Τάσος Αναστασιάδης

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Ανταπόκριση από το Μικτό, 8/12/2011

Συνάδελφοι,
Επισυνάπτω μια ενημέρωση από το χτεσινό Μεικτό που έγραψαν οι συνάδελφοι της Ελευθεροτυπίας, Π.Σώκος και Γ.Μυλωνάκη (και που βρίσκεται στο blog του εκπροσώπου της Ελευθεροτυπίας).
Επίσης προσθέτω ότι το απόγευμα στις 6.30 θα οργανωθεί στην ΕΣΗΕΑ συνάντηση των Εργασιακών Επιτροπών του ΔΟΛ και της Ελευθεροτυπίας, μαζί με άλλους αγωνιζόμενους συναδέλφους, ιδιαίτερα από τον Alter, κλπ., για το συντονισμό των εργαζομένων όλων των ειδικοτήτων στα διάφορα μαγαζιά.
Τάσος Αναστασιάδης
εκπρόσωπος του Βήματος στο Μεικτό της ΕΣΗΕΑ


Ανταπόκριση από το Μικτό: Οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ απαιτούν από τις Ενώσεις του κλάδου κλιμάκωση και συλλογικό ενιαίο αγώνα



Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2011 συνάντηση των εκπροσώπων του Μικτού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ με βασικό θέμα τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και τους τρόπους κλιμάκωσης των αγωνιστικών κινητοποιήσεων του κλάδου με την παρουσία εργαζομένων από διάφορα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που πλήττονται εδώ και μήνες βάναυσα από τη συντονισμένη εργοδοτική επίθεση.

Η συνάντηση έγινε αμέσως μετά την παράσταση διαμαρτυρίας στο κτίριο επί της οδού Σταδίου του υπουργείου Εργασίας σχετικά με τα ζητήματα κυρίως των άνεργων συναδέλφων μας. Και ήταν μία συνάντηση αγωνιστική και μαραθώνια, καθώς μίλησαν πολλοί εκπρόσωποι από πολλά ΜΜΕ.

Οι συνάδελφοι της Απογευματινής, της Sportday, του ΣΚΑΪ, του Βήματος, των Νέων, της Athens News, του Alter, της ΕΡΤ, της ΕΡΑ, του Ξένιου, του ρ/σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδας, της Espresso, του Mega, της Ελευθεροτυπίας ξεδίπλωσαν μπροστά στους παριστάμενους όλες τις πτυχές της συντονισμένης επίθεσης που έχουν εξαπολύσει το τελευταίο διάστημα οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ απέναντι στους εργαζόμενους του κλάδου. Η κατάσταση είναι χωρίς καμία απολύτως υπερβολή τραγική. Αξίζει χαρακτηριστικά να αναφερθεί το γεγονός ότι στο Alter υπάρχουν εργαζόμενοι που μένουν στις εγκαταστάσεις του καναλιού επειδή δεν έχουν που αλλού να μείνουν, καθώς και ότι έγκυος συνάδελφος στην Espresso έπαθε αποκόλληση, ενώ άλλη συνάδελφός της απέβαλε και δεν ζήτησε καν την άδεια για λόγους υγείας που της αναλογούσε...

Την ώρα που το μεικτό ήταν σε εξέλιξη, συνάδελφος από τον ΣΚΑΪ ενημέρωσε ότι ο Αλαφούζος έκανε “πρόταση” περικοπών της τάξης του 19% χωρίς καμία εγγύηση των υφιστάμενων θέσεων εργασίας, ενώ από τον ΔΟΛ ενημέρωσαν ότι ο Ψυχάρης εισηγείται οριζόντιες και όχι κλιμακωτές περικοπές -παρά το γεγονός ότι στη δεύτερη περίπτωση, εάν “έκοβε” περισσότερα από τα ανώτερα κλιμάκια, το οικονομικό του όφελος θα ήταν μεγαλύτερο- προκειμένου να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα προς όλους τους εργαζόμενους. Ο εκπρόσωπος των συντακτών της Ελευθεροτυπίας έκανε ενημέρωση για την τελευταία συνάντηση των εκπροσώπων και της εργασιακής επιτροπής με την εκδότρια η οποία διαμήνυσε ξανά ότι χωρίς δάνειο δεν μπορεί να εγγυηθεί τη συνέχιση της έκδοσης. Ο εκπρόσωπος μίλησε για την αδιέξοδη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί για τους εργαζόμενους και αναφερόμενος στη γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στον Τύπο είπε ότι ο κλάδος τα τελευταία χρόνια δεν έχει δώσει κανένα συντονισμένο και συντεταγμένο αγώνα με ξεκάθαρους στόχους, παρά μόνο τουφεκιές στον αέρα και γι' αυτό πηγαίνει από ήττα σε ήττα.

Κοινή συνισταμένη όλων των τοποθετήσεων των συναδέλφων ήταν ότι η εργοδοτική επίθεση είναι άγρια, συνολική και κλιμακούμενη και η αντίδραση της εργατικής πλευράς ήταν μέχρι τώρα αναντίστοιχη των αναγκών της περιόδου. Ότι αυτό ανοίγει στην εργοδοτική πλευρά την όρεξη για μεγαλύτερο μακέλεμα των δικαιωμάτων μας, των μισθών μας και των θέσεων εργασίας μας.

Κοινό ήταν και το αίτημα απέναντι στα σωματεία του κλάδου να κατέβουν ενιαία, δυναμικά, συντονισμένα και αταλάντευτα σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις με σκληρό πλαίσιο που θα βγάλει τους εργαζόμενους του κλάδου από την αμυντική λογική που δεν μετράει νίκες και θα τους στρατεύσει σε μια εξίσου συλλογική επίθεση, η οποία αν μη τι άλλο θα καταφέρει απώλειες και στο αντίπαλο στρατόπεδο. Εμείς ήδη ματώνουμε συνάδελφοι, καιρός να ματώσουν κι αυτοί. 

Επί του πρακτέου και για να μην μακρηγορούμε, πολλά μέλη του Μικτού Συμβουλίου πρότειναν μεταξύ άλλων από την ΕΣΗΕΑ, τα άλλα σωματεία του κλάδου και το Διασωματειακό, να αποφασίσουν την πλατιά απεύθυνση στη βάση των εργαζομένων, να πραγματοποιηθεί έκτακτη γενική συνέλευση των μελών του σωματείου με στόχο την κήρυξη απεργιών μακράς διάρκειας σε ΟΛΟ τον κλάδο, να γίνει εκκαθάριση του μητρώου της Ένωσης από εργοδότες και διευθυντικά στελέχη και να ενταχθούν στα σωματεία ΟΛΟΙ οι πραγματικά εργαζόμενοι ανεξαρτήτως τρόπου πληρωμής (ΔΠΥ, μαύρα κλπ), να συνδεθούν οι αγώνες του κλάδου με τους κοινωνικούς αγώνες άλλων εργαζομένων, να εκδοθεί η εφημερίδα των συντακτών, να ισχυροποιηθούν τα σωματεία ώστε να μπορούν να επιβάλλουν την τήρηση των συλλογικών συμβάσεων και να διαμορφωθούν μορφές έμπρακτης αλληλεγγύης για τους συναδέλφους, άνεργους, απλήρωτους, σε επίσχεση οι οποίοι αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης.
Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν τις ανάγκες της περιόδου και τις θυσίες που απαιτούνται και το κατέστησαν σαφές, οι ενώσεις πρέπει τώρα να αδράξουν αυτά τα διάσπαρτα νήματα αγωνιστικών διαθέσεων των εργαζομένων και να πλέξουν μια συνολική, ενιαία, σκληρή και στέρεα στρατηγική που θα μπορέσει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε ο κλάδος να καταγάγει νίκες και να διασφαλίσει την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητά του.
Πάνος Σώκος, 
Γεωργία Μυλωνάκη

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

Ψήφισμα αλληλεγγύης προς τους εργαζόμενους του Alter, Εργασιακή Επιτροπή, 7/12/2011


eeedol_alter_071211.pdf Download this file
Ψήφισμα αλληλεγγύης προς τους εργαζόμενους του Alter από την Εργασιακή Επιτροπή του ΔΟΛ
ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ – ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΔΟΛ
ΨΗΦΙΣΜΑ

Η εργασιακή επιτροπή του ΔΟΛ βρίσκεται στο πλευρό των 600 πλέον εργαζομένων στο τηλεοπτικό κανάλι ALTER, που παραμένουν εδώ και μήνες απλήρωτοι. Δίνουν όλοι μαζί ενωμένοι (δημοσιογράφοι, διοικητικοί, τεχνικοί) έναν αγώνα για την αποπληρωμή των δεδουλευμένων και τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας τους.
Είμαστε δίπλα τους, θα στηρίξουμε την οποιαδήποτε απόφαση πάρουν από τις Γενικές Συνελεύσεις τους για να μπορέσουν να φτάσουν στην τελική νίκη.
Ο αγώνας τους είναι δίκαιος και τίμιος σε αντίθεση με την εργοδοσία που τους εμπαίζει αφού η μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων των εργοδοτών σε συγγενικά τους πρόσωπα μεθοδεύτηκε πριν λίγο καιρό.
ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

7/12/2011

Blog των εργαζόμενων στο Alter

Ενημερωτικά:
Blog των (απλήρωτων -και σε επίσχεση) εργαζόμενων στο Alter:
http://ergazomenoialter.blogspot.com/

Επισυνάπτω την αναγγελία του blog που την έχουν αναρτήσει οι συνάδελφοι, επισημαίνοντας ότι η Εργασιακή Επιτροπή του ΔΟΛ, εκ μέρους όλων των εργαζομένων της εταιρείας, όπως και άλλα σωματεία έχει εκφράσει τη συμπαράσταση στον αγώνα των συναδέλφων, που πλέον βγάζουν και τις σχετικές καρτέλες στον αέρα του τηλεοπτικού τους σταθμού.
Τάσος Αναστασιάδης
εκπρόσωπος Βήματος στο Μεικτό της ΕΣΗΕΑ



Ο αγώνας των εργαζομένων του ALTER που παραμένουν απλήρωτοι παρά τις υποσχέσεις της διοίκησης του σταθμού, συνεχίζεται και κλιμακώνεται.
Το blog αυτό είναι μια ακόμη προσπάθειά τους να βγάλουν προς τα έξω ένα πρόβλημα που δεν είναι μόνο δικό τους, αλλά ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας.
Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξαρτήτως επαγγέλματος, πρέπει να καταλάβουν ότι κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να βρεθούν στη θέση μας.
Ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει είναι αμείλικτος και οι επιχειρηματίες προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την οικονομική κρίση καταστρατηγώντας κάθε εργατική κατάκτηση, αφήνοντας κατά μέρος τα προσχήματα.
Εμάς εδώ στο ALTER, μας βρήκαν ήδη αντιμέτωπους και θα συνεχίσουν να μας βρίσκουν αμετακίνητους, όσο δεν καταβάλλουν αυτά που μας οφείλουν.
Είμαστε σίγουροι ότι οι δικές μας καρδιές ματώνουν πολύ περισσότερο από τις δικές τους, βλέποντας νεκρό τον «αέρα» του καναλιού που αποτελεί δεύτερο σπίτι μας.
Όμως, είμαστε αποφασισμένοι να μην υποχωρήσουμε αν δεν δικαιωθούμε. Γιατί, αν κάνουμε εμείς πίσω, τότε η λαίλαπα που απειλεί όλα τα ΜΜΕ –και όχι μόνο- θα είναι αμείλικτη και το μέλλον του κάθε εργαζόμενου ζοφερό.
Δεν ανήκουμε κάπου, δεν υποκινούμαστε από κάποιον παρά μόνο από την ανάγκη μας για επιβίωση. Αλλά δεν είμαστε και μόνοι…
Μας στηρίζει η αγάπη του κόσμου που μας σταματάει στον δρόμο και μας ρωτάει τι θα απογίνει το κανάλι. Μας στηρίζει η συμπαράσταση από ανθρώπους που ως τώρα δεν είχαμε ξανασυναντήσει, αλλά μέχρι τρόφιμα μας στέλνουν!
Τους ευχαριστούμε και τους δηλώνουμε ότι δεν θα προδώσουμε την αγάπη και την εμπιστοσύνη τους… Κρατάμε γερά!
Μας στηρίζει η συμπαράσταση των συναδέλφων μας δημοσιογράφων, τεχνικών και διοικητικών της ιδιωτικής και δημόσιας τηλεόρασης, των ραδιοφώνων και των εφημερίδων.
Τους ευχαριστούμε και τους δηλώνουμε ότι θα δώσουμε τη μάχη ως το τέλος. Και να είναι σίγουροι ότι θα νικήσουμε!
Καλούμε όλους όσοι αντιμετωπίζουν απειλές για συγχωνεύσεις, περικοπές και μειώσεις μισθών, απολύσεις, εφεδρείες, περιστασιακή εργασία και ό,τι άλλο σκαρφίζονται οι επιχειρηματίες να συνταχθούν, να ενωθούν, να οργανωθούν και να δώσουν κι εκείνοι τη μάχη τους.
Στο email ergazomenoialter@gmail.com μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας, αλλά και να διαβάζετε τα νέα μας. Νέα αληθινά και όχι ό,τι κατεβάζει η κούτρα του κάθε ευφάνταστου που δήθεν «γνωρίζει» και δεν διστάζει να παίζει στην πλάτη οικογενειών που δεν έχουν να φάνε!

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

Σημείωμα των εκπροσώπων του ΣΚΑΪ για τις ατομικές συμβάσεις

Συνάδελφοι,
Σας καταθέτω το σημείωμα των εκπροσώπων του ΣΚΑΪ προς τους συναδέλφους τους σε σχέση με την απαίτηση του Αλαφούζου να υπογράψουν μειώσεις μισθών και ατομικές συμβάσεις. Λόγω της απόλυτης ευθυγράμμισης του δικού μας εργοδότη με την ίδια απαίτηση, το κείμενο μπορεί να είναι βοηθητικό και σε εμάς, καθώς επιπλέον οι συνάδελφοι στο ΣΚΑΪ έχουν και την εξ ιδίων πείρα που εμάς μας λείπει.
Τάσος Αναστασιάδης
εκπρόσωπος του Βήματος στο Μεικτό της ΕΣΗΕΑ


8+1 λόγοι για να μην υπογράψεις ατομική σύμβαση
Σημείωμα των συνδικαλιστικών εκπροσώπων του ΣΚΑΪ προς τους συναδέλφους τους

1. Δεν εξασφαλίζεις την δουλειά σου: Ο ΣΚΑΪ δεν δεσμεύεται ότι δεν θα κάνει απολύσεις, αντιθέτως μας προειδοποιεί ότι απλά δεν θα κάνει πολλές.
2. Δεν κερδίζεις τίποτα από τη νέα συμφωνία: Πέρυσι θεωρήσαμε όλοι ότι θα “βάζαμε πλάτη” για να βοηθήσουμε την επιχείρηση. Το αποτέλεσμα ήταν περαιτέρω υποβάθμιση των συνθηκών εργασίας, με περισσότερες ώρες δουλειάς και προσφορά του δημοσιογραφικού προϊόντος που παράγουμε και στα τρία μέσα του Ομίλου, αλλά και εκτός Ελλάδος: στο ΡΙΚ!
3. Οι απολύσεις που είναι να γίνουν θα γίνουν: Ασχέτως αν εργάζεσαι πολύ ή λίγο, ασχέτως αν προσφέρεις ή όχι και αν υπογράψεις ή όχι, η πρόσφατη απόλυση Κηπουρού και η ακυρωμένη απόλυση Τεζάρη, όπως και οι 9 απολύσεις από το ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ, το τελευταίο διάστημα, δείχνουν ότι και πάλι κινδυνεύεις, ανεξάρτητα με το τι θα πράξεις.
4. Έχουμε ήδη ξεπεράσει σε απώλειες το 20%: Αυτή την περίοδο στα άλλα «μαγαζιά» οι εργοδότες ζητούν μειώσεις 20%. Εμείς έχουμε ήδη υποστεί μείωση κοντά στο 25% και μαζί με..τις μειώσεις λόγω του αφορολογήτου, έχουμε ξεπεράσει το -40%. Επίσης, στα άλλα ΜΜΕ μπορεί να ζητούν το -20% (στα περισσότερα κλιμακωτά) όμως πέρυσι και για 1 χρόνο δεν είχαν κόψει το 10% των μισθών των συναδέλφων. Με λίγα λόγια η πραγματική μείωση είναι -40% για το 2010-11 και -50% για το 2012! ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!
5. Τα διαφημιστικά έσοδα ανέκαμψαν: Παρά τα όσα λέει η Διοίκηση, εκβιάζοντας για άδειο ATM, τα διαφημιστικά έσοδα έχουν ξεπεράσει τους στόχους που τέθηκαν για φέτος καθώς η πίτα μοιράζεται με λιγότερα κανάλια λόγω του Alter και της ΝΕΤ.
6. Ο πραγματικός λόγος του νέου αιτήματος για μείωση είναι ότι η Διοίκηση απλά πιστεύει ότι μπορεί να το πετύχει. Καθώς παραμένουμε χωρίς σύμβαση και βρισκόμαστε μέσα σε έναν γενικότερο εργασιακό ορυμαγδό, είναι τώρα μία καλή ευκαιρία για την επιχείρηση να αγοράσει τις εργατοώρες μας ακόμα φθηνότερα. Γιατί να μην το κάνει;
7. Η διοίκηση θέλει να προλάβει την εμφάνιση Σύμβασης: Αν υπογράψεις τώρα, πιθανότατα όταν θα υπάρξει σύμβαση -είτε με συμφωνία της ΕΣΗΕΑ και των Εργοδοτών, είτε με απόφαση του ΟΜΕΔ- και επανέλθει ο μισθούς σου στα επίπεδα του 2009, τότε θα επικαλεστούν την υπογραφή σου ως πιο δεσμευτική και έτσι θα μας κρατήσουν όλους και πάλι καθηλωμένους. Επίσης, όποιος θα θέλει να προσβάλλει την ατομική σύμβαση θα πρέπει ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ να προσφύγει στα δικαστήρια με ότι αυτό συνεπάγεται (Κόστος δικαστικών εξόδων, ένας εργαζόμενος απέναντι σε μια νομική ομάδα ομίλου ΜΜΕ κτλ).
8. Η διοίκηση θα επικαλεστεί την πλειοψηφία δια της τρομοκρατίας: Αν υπογράψει η πλειοψηφία τότε για πιο λόγο ο κάθε ιδιοκτήτης να “συρθεί” σε διαπραγμάτευση με την ΕΣΗΕΑ; Τι θα είναι αυτό που θα τον αναγκάσει να σταματήσει τις απολύσεις αν η πλειοψηφία τον εξουσιοδοτήσει για την μισθολογική του κλίμακα και το εργασιακό του παρόν; Τίποτα!
Υπάρχουν δύο ξεκάθαροι δρόμοι επιλογής:
Ο 1ος είναι η υπογραφή και η καταπάτηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας που ανοίγει το δρόμο για νέες μειώσεις, νέες ανεξέλεγκτες απολύσεις, νέα εντατικοποίηση και υποβάθμιση της δουλειάς μας.
Νέους εκβιασμούς, νέα 18ωρα εργασίας, εκ περιτροπής εργασία, νέα (υπερ)εκμετάλλευση. Αυτός ο δρόμος δεν είναι απλά καταστροφικός -συλλογικά και ατομικά-, είναι κάτι πολύ παραπάνω: Λύνει τα χέρια στην Ιδιοκτησία και ανοίγει τη πόρτα στους μισθούς των 500 ευρώ, απώτερο στόχο όλων των ιδιοκτητών των ΜΜΕ.
Ο 2ος δρόμος είναι αυτός της Συλλογικής αντίδρασης που μπορεί να έρθει μόνο μέσω της ατομικής. Το δικό μας ζήτημα, με τις μειώσεις και τις απολύσεις, τους εκβιασμούς και την τρομοκρατία δεν είναι πλέον μόνο δικό μας. Αλλά μαζικό. Συμβαίνει παντού σε όλα τα ΜΜΕ. Και μόνο μέσα από αυτό το δρόμο της αντίστασης, μπορούμε να κερδίσουμε (ένα μέρος) της αξιοπρέπειάς μας, δίνοντας αγώνα για την υπογραφή της Συλλογικής μας Σύμβασης. Ακόμη και σε αυτό το πλαίσιο οι εργαζόμενοι “βάζουμε πλάτη” στην (κάθε) επιχείρηση. Ζητάμε τα βασικά για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε. Ζητάμε τα βασικά για την αξιοπρέπεια της δουλειάς μας. Ζητάμε τα βασικά για να μπορέσει ο χώρος της δημοσιογραφίας να συνεχίσει να υπάρχει. Πρέπει όλοι να κατανοήσουμε πως η επίθεση των ιδιοκτητών θα ενταθεί και δεν θα σταματήσει όσο εμείς τους δίνουμε το χώρο να το πράττουν.
Κρατάμε στα χέρια μας την τελευταία ευκαιρία να αποδείξουμε ότι μπορούμε πραγματικά να αντιδράσουμε! Επιτέλους ας το κάνουμε!
Οι Εκπρόσωποι των Συντακτών των ΣΚΑΪ TV και ΣΚΑΪ 100,3 στην ΕΣΗΕΑ
Κωνσταντίνος Δαυλός
Λεωνίδας Σακλαμπάνης